Hoe kan ik nuttig zijn op jouw weg?

Hoe kan ik nuttig zijn op jouw weg?

Het eerste begin van een coachtraject is altijd een gratis, vrijblijvend en oriënterend kennismakingsgesprek, bij mij in de praktijk in Breda of online. Ik hecht daar veel waarde aan. Omdat ik zelf als coach mijn meest waardevolle instrument ben, is het belangrijk om samen een antwoord te vinden op de vraag of en hoe ik als coach jou kan helpen bij rouw, verlies, stress, burn-out of hoogsensitiviteit.

© 123RF.com

Coaching is vaak een intiem proces, waarin kwetsbare stukken worden aangeraakt. Een belangrijke succesfactor is de persoonlijke klik tussen coach en coachee. Tijdens een kennismaking wordt hiervoor het fundament gelegd. We kijken waar je vandaan komt, waar je nu staat, waar je heen wilt, hoe je daar zou kunnen komen en hoe ik daarbij kan helpen.

Lees ook Over coaching

Daarvoor zijn verbinding, veiligheid en vertrouwen nodig. Is dat er niet of onvoldoende, dan wordt de kans van slagen een stuk kleiner. Maar ook als die ingrediënten er wel zijn, komt het niet altijd tot een vervolgafspraak voor een intake.

Wat is het probleem?

Het zijn soms maar kleine nuances die bepalen of we samen aan het werk gaan of niet. De vraag wat het probleem is, kan vele antwoorden opleveren. Soms staan alle seinen op groen, maar gaat er toch ineens een alarmbel rinkelen. Dat hoeft helemaal niet verkeerd te zijn trouwens. Als ik denk dat ik niet de juiste persoon op het juiste moment ben, is iemand daar méér mee geholpen.

Zo is het mogelijk dat het wel over ‘mijn’ expertises gaat – rouw, verlies, stress, burn-out, sensitiviteit – maar toch niet. Onlangs kwam er iemand helemaal uit Amsterdam gereden voor een kennismakingsgesprek bij mij in de praktijk in Breda. Er was meteen een klik. Ze vertelde dat ze hoogsensitief is en al bijna een jaar thuis zat na het overlijden van haar partner. In gedachten zette ik de vinkjes al: leuk mens, mijn onderwerpen, daar kan ik wel iets mee.

Wat heb je nodig?

Maar toen ik vroeg wat ze op dit moment nodig zou hebben en wat ze met mijn hulp zou willen veranderen, vertelde dat ze vooral behoefte had aan coaching bij de re-integratie naar werk, omdat ze daar nogal tegenop zag. Toen doemde er bij mij een rood kruisje op. Ik weet wel iets van re-integratie na rouw of burn-out, als onderdeel van een coachtraject, maar het concreet begeleiden ervan door spoor 1- of 2-trajecten is niet mijn expertise.

Lees ook Over Gevoelig verlies

Goed doorvragen in het kennismakingsgesprek wat voor haar het doel van de coaching was, wat de verandering is die zij voor ogen had en wanneer het voor haar een succesvol traject zou zijn, kostte me een leuke cliënt, maar brachten haar wel op de juiste weg en daar was ze blij mee. Ik heb haar de gegevens van een loopbaancoach in Amsterdam doorgestuurd, waarvan ik geloof dat die op dit moment, met deze vraag van grotere waarde kan zijn dan ik.

Is het voor mij?

Soms is een hulpvraag voor mij als coach te complex of te groot, óók als het om mijn expertises gaat en er een klik is. Zoals een boekhouder geen registeraccountant is, en een schilder geen stukadoor, ben ik geen klinisch psycholoog of psychotherapeut. Dat is een ander vak.

Ik kan heel veel, zowel bij mij in de praktijk in Breda als online. Dankzij verschillende opleidingen rondom rouw, burn-out en trauma, ben ik niet bang om de diepere lagen op te zoeken en langs de randen te lopen, maar er zitten grenzen aan coaching. Het is belangrijk om dat in het kennismakingsgesprek bespreekbaar te maken.

Niet zelden pakt coaching voor mensen beter uit dan therapie, omdat we niet gaan wroeten in het trauma, maar met een andere blik kijken naar copingstijlen en overlevingsmechanismen en het omgaan met stress, kwetsuren en emoties in het hier en nu. Maar het behandelen van trauma of psychische stoornissen als gevolg daarvan, kan en mag ik niet.

Lees ook Over verlies

Als een verlies of een burn-out – waar ik wél iets mee kan – uitmondt in een depressie, of iemand worstelt met een angst- of dwangstoornis als gevolg van hoogsensitiviteit, kan het zo zijn dat iemand niet coachbaar is. Hoe vervelend ik het ook vind voor die mogelijke cliënt; we zijn beiden meer gebaat bij een doorverwijzing naar een psycholoog of (psycho)therapeut, die daarvoor is opgeleid. Overigens kan het ook verrassend goed samengaan, en blijkt coaching een prima aanvulling op therapie.

Wat zijn de verwachtingen?

Het komt ook regelmatig voor dat verwachtingen niet realistisch zijn. Iemand die voor een kennismakingsgesprek komt met het idee dat ik een hapklare oplossing heb voor een probleem, moet ik teleurstellen. Die heb ik namelijk niet. Ik kan rouw niet oplossen, verlies niet ongedaan maken, de tijd niet terugdraaien, sensitiviteit niet wegnemen, een burn-out niet fiksen of een knop omzetten waardoor het ongemak verdwijnt.

Lees ook Rouw is geen sprint, maar een marathon

Een dame die een half jaar na het overlijden van haar man ‘helemaal klaar was met die rouw’ en er ‘zo snel mogelijk een punt achter wilde zetten’, werd niet blij van het antwoord dat ik dat niet kan fiksen. Coaching is geen ‘oplossing’, en al helemaal geen hapklare. Als coach kan ik helpen zoeken naar de oplossing, door als een reisgenoot mee te lopen, een spiegel voor te houden, met mildheid te confronteren, vanuit een ander perspectief te laten kijken, helpen onderzoeken wat wel werkt, die gevoelens laten voelen die richting geven aan wat de behoefte is en wat nodig is.

Wil je het wel?

Wie een reis verwacht over een strak geasfalteerde, rechte weg, met de coach als een soort TomTom die je alleen maar blindelings hoeft te volgen, wordt vrijwel zeker teleurgesteld. Want meestal is het een tamelijk hobbelig en bochtig pad, met obstakels en doodlopende zijwegen, waar we samen de weg aan het zoeken zijn.

Dat vraagt van de coachee best wat inzet, doorzettingsvermogen en eigen verantwoordelijkheid. Is die bereidheid er niet, dan ontstaan onrealistische verwachtingen waaraan ik onmogelijk kan voldoen. Ik ben dan ook maar liever eerlijk en duidelijk, in het kennismakingsgesprek al, hoe vervelend dat soms misschien ook is.

Ben je al zover?

En soms blijkt na het kennismakingsgesprek dat iemand toch nog niet toe is aan coaching, of zich onvoldoende op zijn gemak voelt. Het is ook best een stap om te beginnen aan een reis, waarvan je niet goed weet waar die heen gaat en wat je onderweg allemaal tegenkomt. Zoals onlangs bij een meneer die volmondig ‘ja’ zei, maar aan wie ik zag dat hij ongemakkelijk was en twijfelde.

Doordat ik dat benoemde, werd hij zich plotseling bewust van zijn angst. Hij schrok ervan en besloot de confrontatie met zijn angst nog maar even uit de weg te gaan. Het niet aangaan was op dat moment voor hem de beste optie.

Is het veilig?

Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, maar ik kon op dat moment onvoldoende een secure base voor hem zijn, en dat spijt me. Veiligheid bieden is voor mij juist prioriteit nummer 1. Dat ik iets zie, vanuit mijn professionaliteit, kennis en ervaring, wil niet zeggen dat mijn cliënt al zover is.

Dat vraagt van mij als coach zelfreflectie en bewustzijn van mijn eigen rol en mijn eigen processen. Ik durfde het wel aan, maar ik was even vergeten dat dat niet voor iedereen geldt en dat mijn rol dan juist is om veilige aanwezigheid, houvast en rust te bieden in het tempo van degene die tegenover me zit.

Wat kan ik als coach?

Als coach of therapeut kun je iemand niet verder begeleiden dan je zelf bent gegaan. Ik kan inmiddels wel zeggen dat ik een behoorlijke weg heb afgelegd, zowel persoonlijk als professioneel, en zeker niet de gemakkelijkste. Maar de weg die ik zelf heb bewandeld – die reis gaat nog altijd door – is niet dezelfde als voor anderen. Iedereen heeft zijn eigen weg, sleept zijn eigen bagage met zich mee en is daar ook zelf verantwoordelijk voor.

Lees ook Over mij

De coachee bepaalt zelf wat hij wel of niet aandurft, hoe ver hij of zij wil gaan en wat hij of zij nodig heeft. Ik heb daar als coach ook een verantwoordelijkheid in, door goed af te stemmen op mijn cliënt en steeds te blijven kijken en voelen wat er gebeurt; ook bij mezelf.

Ik kan vragen stellen, meelopen en stilstaan, zoeken naar de juiste weg, helpen de inhoud van de rugzak te onderzoeken en er dingen uit te halen of te herschikken, nieuwe in- en uitzichten bieden, suggesties doen, aanmoedigen of afremmen waar ik denk dat het kan of nodig is, maar het is niet mijn pad, niet mijn reis, niet mijn bagage. Ik wandel slechts een stukje mee op een soms best intensieve reis, met alle kennis, ervaring en bagage waarmee ik van nut kan zijn.

 

Kijk hier als je meer wilt weten over mij of hoe anderen de coaching hebben ervaren. Wil je informatie over de mogelijkheden, tarieven of een afspraak maken voor een kennismakingsgesprek, neem dan contact op. Je krijgt altijd binnen 24 uur een reactie.